Concept


Een startup-idee begint vrijwel altijd met een algemene frustratie, een probleem waar je in het dagelijks leven tegen aan loopt. Zoals het platform Hackers and Founders het noemt: ‘making life suck less…’ (http://hf.cx/). Bijvoorbeeld de ‘hassle’ om een taxi in San Francisco te krijgen (wie zouden dat zijn…?)

Wat is de algemene frustratie achter Dubistr? Of ten minste een frustratie die wij om ons heen zien bij fervent webshoppers? De kleine frustratie van een pakketje dat niet afgeleverd kan worden omdat je niet thuis bent. Dat is overigens zowel frustratie voor de consument en de pakketbezorger. Die pakketbezorger krijgt immers in de meeste gevallen pas betaald wanneer het pakketje daadwerkelijk is afgeleverd.

Wanneer we de kleine frustratie eens verder gaan doordenken, komen er eigenlijk nog wel grotere problemen aan het licht. Als een pakketbezorger meer dan 1 keer langs een deur moet om het pakketje af te leveren, lijkt dat niet geheel efficient, effectief en duurzaam.

 

Pakketje plus handheld

Volgende ingrediënt is een op het oog eenvoudig basis-oplossing voor het probleem. En die basis-oplossing komt eigenlijk altijd neer op het verbinden van mensen, diensten en producten. Bij Uber het verbinden van een persoon die een taxi nodig heeft aan beschikbare mobiliteit (in de breedste zin van het woord). Voila, betere benutting van vervoerscapaciteit, een duurzamere inzet van auto’s.

Wat kan onze basis-oplossing zijn? Wanneer de pakketbezorger accurate informatie paraat heeft over hoe jij je pakketje wil, waar en hoe laat én vooraf al weet wat er moet gebeuren als je onverhoopt toch niet thuis bent, stijgt de kans dat jouw pakketje sneller in je handen ligt.

Wat is daarvoor nodig? Een applicatie waarin jij als consument voor (uiteindelijk) alle webshops je logistieke voorkeuren kunt aangeven: Lijst met een of meerdere gewenste afleveradressen, Contactgegevens, eventuele zoekinstructies voor de bezorger (Bijv.: nummer 123 ligt aan het paadje tussen nummer 119 en 121), Prioritering wat te doen bij “niet thuis” (Keuze voor alternatieve afleveradressen (bijv. buren), droppoint, Toestemming voor andere afleverprocedure op het adres bij niet thuis (Bijv.: onder afdak om de hoek zetten mag), Uitsluitingen van gangbare alternatieven (“niet afgeven bij ……”), Voorkeur voor aflevertijden: Dag van de week, Ochtend / middag / avond, Thuis/niet thuis statistieken op basis van eerdere bezorgpogingen.

Stel je voor dat je al deze informatie niet per verschillende webshop opnieuw hoeft in te vullen. En als je verhuist, je adresgegevens maar op één centrale plek, namelijk de app, hoeft aan te passen.

Eigenlijk een soort afleverpaspoort dus, met al jouw ‘default’ aflevervoorkeuren op een rijtje. Uiteraard kun je per situatie, per webaankoop, je aflevervoorkeuren eenvoudig wijzigen.

Interessant is dat er meerdere initiatieven zijn voor een E-ID (zie link). Daar zou zo’n afleverpaspoort mooi op aan kunnen sluiten.

Dit zijn de eerste schetsen van het idee. Dubistr nodigt iedereen uit de ecommerce supply chain en daarbuiten uit om vanuit de heup op dit idee te schieten. Wat rammelt er aan het idee? Wat is wel haalbaar, wat niet? Wat zou je als consument wel aan informatie opgeven in de app, in termen van privacy? Wat vindt je als retailer van dit idee? Zie je het als een handige tool die het check-out proces kan versoepelen of is het juist een ongewenste hobbel in de check-out-funnel?

We hebben hopelijk een redelijke voorzet gegeven. We hebben een domeinnaam geregistreerd en een simpele blog-site gelanceerd. Het is nu aan jullie. Is dit iets wat we als community open-source kunnen oppakken? Let me know: in eerste instantie via mail (klik hier), in latere fase zullen we op deze pagina meer ondersteuning voor open discussie bieden.

En als de reacties en traffic op die site achterblijft, weten wij dat er onvoldoende behoefte is. En ook dat is een leerzaam resultaat. Fail-faster-learn-faster! Onderzoek en valorisatie aan de Rijksuniversiteit Groningen, nieuwe stijl!

Reageren? Gebruik het contactformulier, klik hier.